ben bu aralar hiçbir şeyle ilgilenmiyorum.
ben bu aralar sorumluluklarımı yerine getirmiyo ve bazen de ıslak saçlarımla yürüyorum.
ben bu aralar pek hayırsız ve saçma sapan isteklerle dolup taşıyorum.
ben bu aralar fevri yaşıyorum hayatı...sonunu düşünmeden aşık oluyorum mesela...
ben bu aralar kendime kendimi hiç yakıştıramıyorum ve kimi düşünsem dudak kıvırıyorum kendime...
ben bu aralar hiçbir şey yapmamak, saçımı rengarenk boyatmak ve düzenli olarak sırt üstü çimlerde yatmak istiyorum.
başım ağrıyor, bazen ümitsizliğe kapılıyorum, bazen gereksizce gereksiz insanlara sığınıyorum.
bazen gülüp, nadiren ağlıyorum.
ve bazen... bırakıyorum... bırakıyorum ve sorumluluk almıyorum....
bırakıyorum ve gitmesine izin veriyorum....
40 yılda bir ilk defa, saldırıları görüp saldırmıyorum, gardımı almıyorum ve her şeyi olduğu gibi olduğu yee bırakıp gidiyorum...
çünkü hayat böyle güzel...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder